Techniczne Aikido – Rozdział 4 – Związek między połączeniami a mocą oraz sposób wytwarzania mocy

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin

Techniczne Aikido

 

Autor
Mitsunari Kanai, 8 Dan, Shihan
Główny instruktor Aikikai w Nowej Anglii (1966-2004)


Rozdział 4 – Związek między połączeniami a mocą oraz sposób wytwarzania mocy

Część 1
Zbadamy teraz związek między stawami ciała a mocą oraz sposób, w jaki poprawne uzycie stawów wytwarzają moc. Badając ten temat, możemy zacząć rozumieć ekspresję AIKIDO na poziomie fizycznym i skupiając się na naturze ciała , rozumiem pojęcie zjednoczenia umysłu, ciała i ducha Pojęcie zjednoczenia ucierpiało, ponieważ zwykle było bardzo niejasne. W przeszłości nacisk na aspekt jednoczenia umysłu (głównie pomysły „jak korzystać z KI”) był używany w celu zrekompensowania podstawowych sprzeczności i pozornego braku różnorodności ataków, technik opartych na dzwigniach i technik rzucania AIKIDO jak mam nadzieję, że dzięki poprzedniej dyskusji stało się jasne, wierzę, że analizując funkcjonowanie ciała, można zdefiniować i ustanowić jasną i skuteczną logikę dla praktyki AIKIDO.

Jeśli użyjemy logiki ciała fizycznego jako podstawy do wyjaśnienia, czym w innym przypadku byłaby falowa koncepcja „unifikacji”, możemy zacząć wyjaśniać swoje rozumienie i w większości unikać omyłek. Aby uzyskać znacznie głębsze zrozumienie AIKIDO, trzeba nauczyć się używać „całego siebie” w praktyce AIKIDO. Wyrażone fizycznie, użycie całego siebie oznacza, że musisz używać całego ciała, wykonując każdy ruch lub technikę. Co więcej, ponieważ stawy są strukturami łączącymi różne części ciała, musisz używać wszystkich stawów. Aby to zrobić, musisz zrozumieć funkcję stawów ludzkiego ciała.

Po pierwsze, odpowiedni i elastyczny ruch stawu może złagodzić lub uniknąć kolizji z siłą przeciwnika, a po drugie, połączenia mogą stworzyć elastyczność. Każdy staw ma pewien zakres ruchu, ale aby maksymalnie zwiększyć całkowitą elastyczność ciała, należy dopasować wszystkie stawy, w tym stawy biodrowe, od momentu do momentu. Im więcej stawów można regulować w skoordynowany sposób, tym bardziej ciało będzie całkowicie elastyczne. Po trzecie, stawy mogą wytwarzać energię. Mięśnie wytwarzają moc, a do każdego stawu przyczepionych jest wiele mięśni i związane z nimi ścięgna łączące. Gdy wiele mięśni jest używanych w zorganizowany sposób, wytworzona moc musi być proporcjonalna do liczby użytych mięśni. Ta moc przejawia się w ruchu stawu, z którym połączone są mięśnie. Jeśli tak jest w przypadku jednego stawu, lepiej jest użyć dwóch stawów niż jednego i trzech połączeń niż dwóch itd. Im więcej stawów zużywasz, tym większą moc możesz wygenerować i przenieść na przeciwnika

Część 2
Gdy wiele mięśni jest używanych w zorganizowany sposób, wytworzona moc musi być proporcjonalna do liczby użytych mięśni.

Przyjrzyjmy się dalej tej koncepcji, przyjmując jako przykład konwencjonalny atak CHU-DAN-I-TSUKI (uderzenie na poziomie brzucha) .Przy próbie uderzenia obiektu w odpowiedniej MA-AI (odległość) otwierasz obie nogi nieco szerzej niż SHIZEN-TAI (naturalna pozycja stojąca) i obniż biodra. Od tej ustabilizowanej postawy kładziesz prawą pięść do talii, wyciągasz lewą rękę prosto do przodu, a następnie szybko odchylasz lewą rękę do lewej talii. Używając reakcyjnej mocy tego gwałtownego ruchu lewej pięści, uderzasz w prawo pięść do przodu z prawej strony na wysokości talii. Tuż przed tym, jak prawy łokieć całkowicie się rozciąga, przekręcasz pięść do wewnątrz. Uderzasz w obiekt w momencie, gdy jednocześnie napinasz mięśnie pięści i ciała. W tym momencie utrzymujesz moc w swoim ciele wstrzymując oddech. Analizując ten ciąg, staje się jasne, że oprócz siły reakcyjnej z lewego pięści i siły skręcającej prawej pięści, jedyny staw, który jest skutecznie wykorzystywany do konwersji bodymovement do władzy jest prawym stawem łokciowym (i, w mniejszym stopniu, lekkim skręceniem bioder).

To podstawowe CHU-DAN-I-TSUKI można wyjaśnić w następujący sposób: siła napinająca mięśni wielomięśniowych otaczających staw łokciowy jest przekształcana na prędkość ruchu uderzającego, a ta prędkość z kolei jest przekształcana na siłę uderzającą. Ta siła uderzenia (lub siła zderzenia) jest przekazywana do obiektu docelowego, gdy podtrzymujesz siłę uderzenia własnym stabilnym ciałem, jednak ta podstawowa CHU-DAN-I-TSUKI nie jest idealną postawą z punktu widzenia dynamiki fizycznej. W rzeczywistości, jeśli tę niedoskonałą postawę można utrzymać, gdy uderzysz w inny obiekt, oznacza to, że reakcja od mocy, która jest przekazywana do obiektu, jest niewielka, a zatem ilość przekazywanej mocy jest również niewielka. do wykorzystania ciała do generowania mocy, nigdy nie można zrozumieć logiki AIKIDO. Innymi słowy, takie podejście jest ograniczonym, a co ważniejsze, nie-AIKIDO sposobem korzystania z ciała i generowania mocy. Jest to sposób inny niż AIKIDO, ponieważ końcowy ruch nie jest związany z KI lub uwolnieniem mocy, a ponadto mniej stawów i mięśni jest zużywanych z powodu ograniczonego użycia KOSHI.

Ponadto wstrzymywanie oddechu podczas ruchu oznacza, że moc będzie utrzymywana w ciele przez napięte mięśnie. Przeciwnie, uwolnienie oddechu pozwala mięśniom się rozluźnić, a poprzez zwiększenie elastyczności poprzez relaksację pozwala większej liczbie mięśni uczestniczyć w ruchu. Dlatego uwolnienie oddechu oznacza rozluźnienie mięśni, uwolnienie mocy i uwolnienie KI. Wyjaśnię to dalej.

Ten CHU-DAN-I-TSUKI wykonuje się za pomocą jednego stawu łokciowego i poprzez wykorzystanie małego skrętu bioder i masy ciała. Jednak skręcanie bioder i przenoszenie ciężarów ciała nie są skutecznie stosowane, ponieważ wielkość przesunięcia masy ciała jest tak mała, że nie wymaga wyrównywania stopy tylnej i wykorzystywania jej w tworzeniu ruchu. wytworzyć moc i ustabilizować masę ciała, zwiększyć rozmiar ciała i ruchy nóg, a także zwiększyć ruch poprzez zmianę ciężaru, która pozwala uwolnić moc. Aby wykonać tę technikę, aby wcielić się w logikę AIKIDO, jeden postępuje następująco: Jeśli ktoś zaczyna od HIDARI HANMI (lewy HANMI), ruch powinien rozpocząć się od przekręcenia biodra w prawo. Następnie, podczas skręcania biodra, ta siła obrotu biodra powinna być przenoszona na moc obrotową stawu barkowego, a następnie na moc obrotową stawu łokciowego, a także siłę rozciągania ramienia. Wreszcie, jednocześnie wykorzystując prędkość tego ruchu, aby wygenerować moc, jednocześnie przykładając przystawkę do nadgarstka i kładąc cały ciężar ciała na lewej stopie, używa się tej lewej stopy (która staje się stopą tylną) jako deski sprężynowej, aby odepchnąć z. W związku z tym przesunięcie masy ciała, obrót wielu stawów i prędkość są przekształcane w celu wytworzenia imponującej mocy, gdy ktoś uderza w obiekt.

Technika oddychania ilustruje również dwa podejścia do tej techniki. Trzymanie oddechu zwykle powoduje napięcie mięśni (a nie rozluźnienie). Ale jeśli oddech zostanie uwolniony w momencie uderzenia, osiągnie się kilka rzeczy, między innymi, że mięśnie są w ten sposób rozluźnione i dlatego są w stanie wygenerować większą moc. Uwolnienie oddechu koreluje z uwolnieniem mocy, a także uwolnieniem KI. Stopa pleców (lewa stopa) musi być na tyle prosta, aby w momencie uderzenia była „rozpórką”. W prawym ramieniu łokieć musi być skierowany w dół, a dłoń SEI KEN (podstawowa pięść) musi być skierowana do góry, a ramię musi być wyprostowane. Jeśli postawa jest utrzymana prawidłowo, to CHU-DAN-I-TSUKI może logicznie ulec znacznie większa natychmiastowa moc niż konwencjonalne CHU-DAN-I-TSUKI. Ponadto pozwala zachować odpowiednią równowagę pomimo siły reakcyjnej generowanej przez uderzenie.

Skręcanie lub skręcanie bioder jako początkowy ruch początkowy przekształca prędkość ruchu elastycznego lub obrotowego stawów całego ciała w moc, a wraz z odlotem agood (użycie tylnej nogi jako deski sprężynowej) przekształca również siła grawitacji intopower podczas przenoszenia masy ciała. Wreszcie konwertuje w uporządkowany sposób, sprężanie powietrza w ciele na moc jako KOKYU RYOKU (uwolnienie oddechu). Jest to najbardziej praktyczny i podobny do AIKIDO sposób wytwarzania mocy. Jeśli wyżej opisana metoda uderzania (nazywam ją FURI TSUKI z JODANU, tj. „Pchający ruch JODAN”) jest dalej rozwijana lub doskonalona przez trening, dokładnie ten sam ruch można zastosować do techniki rzucania AIKIDO lub technik opartych na dzwigniach.

Aby wyjaśnić dalej, ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że dolna połowa ciała wykorzystuje dwa rodzaje ruchu do wytworzenia dwóch różnych rodzajów mocy. Jeden ruch to poziomy ruch planerotacyjny zwany skręcaniem i odwracaniem KOSHI, a drugi to poziomy ruch w płaszczyźnie do przodu, spowodowany przesunięciem ciężaru ciała, gdy stopa porusza się do przodu. Ta moc, wytwarzana przez dolną połowę ciała, jest przenoszona na ramię gdzie płaszczyzna awersyjna ruchu obrotowego stawu barkowego wytwarza siłę odśrodkową, która jest przekazywana przez rozciąganie i skręcanie łokcia, a następnie przekształcana na siłę skoku nadgarstka. W ten sposób w górnej części ciała wytwarzane są różne rodzaje mocy.

Chociaż różne rodzaje mocy są wytwarzane w górnej i dolnej części ciała, ważne jest, aby pamiętać, że dolna część ciała generalnie wytwarza energię z ruchów w płaszczyźnie poziomej, a górna część ciała wytwarza energię z ruchów w płaszczyźnie pionowej. Teorię tę można zastosować bezpośrednio do techniki takiej jak IRIMI NAGE. Absolutnie konieczne jest, aby uporządkować swoje myśli według tych zasad i zastosować je do swojej techniki. Powiedziałem wcześniej, że teoretycznie moc generowana z ruchu jest proporcjonalna do liczby zaangażowanych stawów. Jednak w rzeczywistości, gdy zestawia się wiele unikalnych rodzajów mocy, wytwarzanych w różnych częściach ciała, ich połączenie faktycznie generuje więcej niż zwykłą matematyczną sumę (lub całkowitą wartość mocy), każdej mocy wytwarzanej przez każdy staw i związane z nim mięśnie. Można to nazwać efektem synergicznym. Wykorzystanie własnego ciała do wytworzenia tej synergii jest kluczowym punktem sposobu korzystania z ciała przez AIKIDO. Mam nadzieję, że wyjaśnienie to wyjaśnia, wierzę, że skuteczną logikę, która wykracza poza przeszłe koncepcje, można ustalić dla Praktyka AIKIDO. Jeśli ta logika jest wykorzystywana jako podstawa do analizy ruchu, można rozwiązać niejednoznaczność wyjaśnienia AIKIDO z przeszłości; nie trzeba już polegać na tak zwanych „mentalnych” aspektach AIKIDO, aby to wyjaśnić.

Dopiero po tym, jak AIKIDO może zostać logicznie wyjaśnione na poziomie fizycznym / ciała, możliwe jest rozszerzenie objaśnienia na poziomy mentalny i duchowy i przejście do jasnego wyjaśnienia KI. Dopóki istnieje dwuznaczność co do właściwego użytkowania ciała, nie jest możliwe że nasze dochodzenie w wielu aspektach AIKIDO doprowadzi do prawdziwego zrozumienia KI. Bez wyjaśnienia dynamiki fizycznej AIKIDO wyjaśnienie KI będzie skazane na niepowodzenie. Tylko wtedy, gdy technika AIKIDO zawiera cechy AIKIDO, zgodne z wyżej opisaną logiką, możemy jasno stwierdzić, że jest to AIKIDO. A ze względu na istnienie tej logiki w AIKIDO, możliwe jest zastosowanie AIKIDO do użycia broni, a poza technikami broni możliwe jest nieograniczone rozszerzanie techniki. To sprawia, że istnieje nadzieja na ciągły rozwój AIKIDO.